Boşanma kararıyla birlikte en çok gündeme gelen ve süreci en çok zorlayan başlıklardan biri mal paylaşımı konusudur. Buna rağmen mal paylaşımı, çoğu kişinin düşündüğü gibi “boşanma davasının doğal uzantısı” gibi tek bir işlem değildir. Boşanma, evlilik birliğinin sona erdirilmesine ilişkindir. Mal paylaşımı ise eşler arasındaki mal rejiminin tasfiyesi anlamına gelir.
Hukuki mantık basittir. Evlilik sürerken eşlerin emekleri, gelirleri ve ortak hayat düzeni iç içe geçer. Eşlerden biri çalışır, diğeri evi ve çocukları üstlenir. Bazen iki taraf da çalışır. Zaman içinde edinilen mallar, borçlar ve birikimler oluşur. Mal paylaşımı, bu dönemde oluşan malvarlığı değerlerinin hangi kurala göre eşler arasında paylaştırılacağını belirleyen sistemdir.
Burada en sık yapılan yanılgı “boşandım, her şey otomatik ortadan bölünür” düşüncesidir. Oysa mal paylaşımı her dosyada aynı şekilde işlemez. Evlilik içinde hangi mal rejiminin uygulandığı, malların ne zaman edinildiği, kaynağının ne olduğu ve kişisel mal sayılıp sayılmayacağı gibi noktalar sonucu doğrudan değiştirir.
Bir başka kritik nokta, boşanma davasıyla mal paylaşımı davasının her zaman birlikte yürümemesidir. Boşanma davasında mahkeme; kusur, nafaka, tazminat, velayet ve kişisel ilişki gibi konularla ilgilenir. Mal rejiminin tasfiyesi ise çoğu zaman ayrı bir dava olarak ele alınır. Bu ayrım pratikte önemlidir. Çünkü yanlış zamanda veya yanlış taleple hareket edildiğinde hak kaybı yaşanabilir.
Mal paylaşımının dayandığı temel fikir, evlilik içinde edinilen değerlerde her iki eşin de bir şekilde emeğinin bulunabileceğidir. Bu emek, her zaman para kazanmak biçiminde görünmeyebilir. Ev içi emek, çocukların bakımı ve aile düzeninin sürdürülmesi de mal rejimi tasfiyesinde dikkate alınan sosyal gerçekliktir.
Bu çerçevede mal paylaşımı, “kim daha çok para kazandı” tartışmasından ibaret değildir. Hangi malın edinilmiş mal sayıldığı, hangisinin kişisel mal kabul edildiği, borçların ve katkıların nasıl hesaplandığı gibi teknik başlıklar belirleyici olur. Bu yüzden mal paylaşımı, doğru kurulduğunda adil bir denge yaratır; yanlış kurulduğunda ise geri dönüşü zor sonuçlar doğurabilir.
Türkiye’de Yasal Mal Rejimi
Boşanmada mal paylaşımı yapılırken ilk bakılan konu, evlilikte hangi mal rejiminin geçerli olduğudur. Türk Medeni Kanunu bu konuda açık bir sistem kurmuştur. Eşler özel bir sözleşme yapmadıkça otomatik olarak uygulanan rejim edinilmiş mallara katılma rejimidir.
Bu rejim 1 Ocak 2002 tarihinde yürürlüğe giren yeni Medeni Kanun ile kabul edilmiştir. 01.01.2002 tarihinden sonra evlenen çiftlerde, başka bir mal rejimi seçilmemişse yasal rejim doğrudan uygulanır. Eşlerin ayrıca bir işlem yapmasına gerek yoktur.
Edinilmiş mallara katılma rejimi, evlilik süresince edinilen değerlerin paylaşılmasına dayanır. Eşlerin evlilik boyunca elde ettiği kazançlar, maaşlar, birikimler ve bunlarla alınan mallar belirli kurallar çerçevesinde tasfiyeye girer. Bu sistem, evlilik içindeki ekonomik ortaklığı esas alır.
Eşler isterlerse yasal rejimin dışında başka bir rejim de seçebilir. Mal ayrılığı, paylaşmalı mal ayrılığı veya mal ortaklığı rejimleri noterlikte yapılacak mal rejimi sözleşmesiyle belirlenebilir. Böyle bir sözleşme yoksa mahkeme yasal rejimi esas alır.
Evlenirken birçok çift mal rejimi sözleşmesi yapmaz. Bu nedenle boşanma sonrası açılan mal paylaşımı davalarının büyük kısmında edinilmiş mallara katılma rejimi uygulanır. Tasfiye hesabı da bu sistemin kurallarına göre yapılır.
Hangi rejimin geçerli olduğu bazen evlilik tarihi nedeniyle önem kazanır. 2002’den önce evlenen ve daha sonra mal rejimi sözleşmesi yapmayan çiftlerde eski ve yeni dönem malları ayrı değerlendirilir. Bu ayrım hesaplamayı teknik hale getirir.
Sonuçta mal paylaşımında ilk adım, geçerli mal rejiminin doğru tespitidir. Rejim doğru belirlenmeden yapılan değerlendirmeler hatalı sonuç doğurabilir.
Hangi Mallar Paylaşıma / Tasfiyeye Girer
Boşanmada mal paylaşımı yapılırken her mal otomatik olarak tasfiyeye girmez. Önce hangi malların edinilmiş mal sayıldığı belirlenir. Türk Medeni Kanunu’na göre edinilmiş mallar, evlilik süresi içinde eşlerin emekleri ve gelirleriyle elde ettiği malvarlığı değerleridir.
Çalışma karşılığı kazanımlar edinilmiş malın temel örneğidir. Maaş, ücret, prim, ikramiye ve serbest meslek kazançları bu kapsamdadır. Eşlerden yalnızca biri çalışıyor olsa bile, evlilik süresince elde edilen gelir edinilmiş mal niteliği taşır.
Sosyal güvenlik ve çalışma kaynaklı ödemeler de paylaşıma girer. Kıdem tazminatı, emekli ikramiyesi, iş gücü kaybı tazminatı gibi ödemeler evlilik dönemine isabet eden kısımları bakımından edinilmiş mal kabul edilir.
Evlilik içinde satın alınan taşınmazlar ve araçlar da kural olarak edinilmiş mal sayılır. Tapunun yalnızca bir eşin üzerine kayıtlı olması sonucu değiştirmez. Önemli olan malın hangi dönemde ve hangi kaynakla alındığıdır.
Banka birikimleri ve yatırımlar da bu kapsamdadır. Evlilik süresince oluşan mevduat hesapları, yatırım fonları, döviz birikimleri ve benzeri finansal varlıklar tasfiyede dikkate alınır.
Bir malın edinilmiş mal sayılması için mutlaka iki eşin de para koymuş olması gerekmez. Tek eşin geliriyle alınan mal dahi edinilmiş mal niteliği taşıyabilir. Çünkü sistem, evlilik içindeki ekonomik birlikteliği esas alır.
Malın edinilme tarihinin ve kaynağının doğru tespiti çok önemlidir. Evlilik süresi içinde kazanılan ve kişisel mal kapsamında kalmayan değerler mal paylaşımına girer.
Kişisel Mallar Nelerdir
Boşanmada mal paylaşımı yapılırken her mal tasfiyeye girmez. Türk Medeni Kanunu bazı malvarlığı değerlerini kişisel mal olarak kabul eder. Kişisel mallar kural olarak paylaşım dışında kalır.
Evlilikten önce sahip olunan mallar kişisel mal sayılır. Eşlerden birinin evlilik öncesi aldığı ev, araç, arsa veya birikim bu kapsamdadır. Bu mallar evlilik içinde kullanılsa bile niteliği değişmez.
Miras yoluyla kazanılan mallar da kişisel maldır. Anne-babadan kalan taşınmazlar, para veya diğer malvarlığı değerleri paylaşım hesabına girmez. Aynı durum bağış yoluyla kazanımlar için de geçerlidir.
Manevi tazminat alacakları kanun gereği kişisel mal kabul edilir. Kişinin şahsına bağlı zararlar nedeniyle ödenen manevi tazminat, eşler arasında paylaştırılmaz.
Kişisel kullanım eşyaları da bu gruptadır. Günlük kıyafetler, kişisel aksesuarlar ve bireysel kullanıma özgü eşyalar tasfiyeye konu edilmez.
Uygulamada sık tartışılan bir konu, kişisel malın geliridir. Kural olarak kişisel malın kendisi paylaşılmaz. Ancak bu maldan elde edilen gelir bazı durumlarda edinilmiş mal sayılabilir. Örneğin kişisel mala ait bir taşınmazdan kira geliri elde edilmesi halinde, bu gelirin niteliği ayrıca değerlendirilir.
Kişisel mal iddiasında bulunan eş, bunu ispatla yükümlüdür. Malın edinilme tarihi, kaynağı ve hukuki niteliği belgelerle ortaya konur. İspat sağlanamadığında mal edinilmiş mal kabul edilebilir.
Katılma Alacağı Nasıl Hesaplanır
Boşanmada mal paylaşımı sürecinin merkezinde katılma alacağı yer alır. Edinilmiş mallara katılma rejiminde her eş, diğer eşin edinilmiş mallarının artık değerinin yarısı üzerinde hak sahibi olur. Bu hak doğrudan malın kendisine değil, o maldan doğan ekonomik değere yönelir.
Hesaplamanın ilk adımı, eşlerin edinilmiş mallarının ayrı ayrı belirlenmesidir. Evlilik süresince elde edilen gelirler, bu gelirlerle alınan taşınır ve taşınmazlar, banka birikimleri ve yatırımlar dikkate alınır. Kişisel mallar bu hesaba dahil edilmez.
İkinci aşamada, edinilmiş mallara ilişkin borçlar düşülür. Konut kredisi, araç kredisi veya mala bağlı diğer borçlar ilgili malın değerinden indirilir. Böylece o malın net değeri ortaya çıkar.
Borçlar çıkarıldıktan sonra kalan tutar artık değer olarak adlandırılır. Katılma alacağı, bu artık değerin yarısı üzerinden hesaplanır. Sistem, evlilik süresince oluşan ekonomik değerlerde her iki eşin de payı bulunduğu varsayımına dayanır.
Katılma alacağı kural olarak para alacağıdır. Mahkeme malları aynen bölüştürmez veya tapu payı dağıtmaz. Tasfiye, parasal denge kurmaya yöneliktir. Bu nedenle hüküm çoğunlukla belirli bir para alacağı şeklinde kurulur.
Bir eş “evin yarısının devrini” talep edemez. Talep, o evin tasfiye tarihindeki değeri üzerinden hesaplanan alacağa yönelir. Değer tespiti yapıldıktan sonra ortaya çıkan tutar hüküm altına alınır.
Denkleştirme de hesaplamada önem taşır. Eşlerden biri kişisel malından edinilmiş mala katkı yapmışsa veya edinilmiş maldan kişisel mala aktarım olmuşsa bu katkılar denkleştirme hesabında dikkate alınır. Böylece gerçek ekonomik denge kurulmaya çalışılır.
Malın aynen devri ancak tarafların anlaşmasıyla gerçekleşebilir. Bu durumda ortada mahkemenin yaptığı bir paylaşım değil, tarafların iradi devri bulunur. Paylı mülkiyet zaten mevcutsa ortaklığın giderilmesi gibi farklı dava türleri gündeme gelebilir; bunlar katılma alacağından ayrı hukuki yollardır.
Katılma alacağı hesaplaması teknik bilgi gerektirir. Malın niteliği, edinilme tarihi, borç durumu ve değerleme tarihi sonucu doğrudan etkiler. Yanlış sınıflandırma ciddi hak kaybına yol açabilir.
Ev, Araba ve Sicile Kayıtlı Malvarlıklarında Paylaşım ve Tedbirler
Boşanmada mal paylaşımı denildiğinde en çok tartışılan konular ev, araba ve diğer yüksek değerli malvarlığıdır. Bu tür mallarda temel ölçüt, malın kimin adına kayıtlı olduğu değil ne zaman ve hangi kaynakla edinildiğidir.
Evlilik süresi içinde alınan bir konut, bedeli eşlerden yalnızca biri tarafından ödenmiş olsa bile kural olarak edinilmiş mal sayılır. Tapunun tek eş üzerinde olması sonucu değiştirmez. Önemli olan alım tarihi ve ödemenin kaynağıdır.
Konut krediyle alınmışsa ayrı bir hesap yapılır. Evlilik süresine denk gelen kredi ödemeleri edinilmiş mal kapsamında değerlendirilir. Boşanma sonrasında yapılan ödemeler kişisel ödeme sayılır. Bu oranlama katılma alacağı hesabını doğrudan etkiler.
Araçlar, tekneler ve diğer sicile kayıtlı malvarlıkları için de aynı prensip geçerlidir. Trafik sicili, gemi sicili veya ilgili kayıt sisteminde kimin adına kayıtlı olduğu tek başına belirleyici değildir. Edinilme tarihi ve finansman kaynağı esas alınır.
Bu tür mallarda tedbir konusu ayrıca önem taşır. Boşanma süreci başladıktan sonra malların üçüncü kişilere devredilmesi veya elden çıkarılması riski doğabilir. Böyle durumlarda mahkemeden ihtiyati tedbir talep edilerek malın devrinin veya satılmasının önüne geçilebilir.
Özellikle tapuda kayıtlı taşınmazlar ve trafik siciline kayıtlı araçlar bakımından tedbir kararı, hak kaybını önleyen önemli bir güvencedir. Aksi halde mal üçüncü kişilere devredildiğinde tasfiye süreci karmaşık hale gelebilir.
Aile konutu şerhi de ayrı bir koruma mekanizmasıdır. Tapuda bulunan bu şerh, eşlerden birinin diğerinin rızası olmadan konutu devretmesini engeller. Bu şerh paylaşım oranını değiştirmez; konutun korunmasına hizmet eder.
Büyük malvarlığı değerlerinde değer tespiti kritik rol oynar. Mahkeme gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırır. Hesaplama, malın tasfiye tarihindeki rayiç değerine göre yapılır.
Sicile kayıtlı mallarda yapılan en yaygın hata, tapu veya ruhsat sahibinin tek hak sahibi olduğu düşüncesidir. Mal rejimi sisteminde belirleyici olan mülkiyet kaydı değil, edinilme koşullarıdır.
Ziynet Eşyaları ve Düğün Takıları
Boşanma sürecinde ziynet eşyaları ve düğün takıları en çok uyuşmazlık çıkan konular arasında yer alır. Bu eşyalar, mal rejimi tasfiyesinden teknik olarak farklı bir hukuki zeminde değerlendirilir. Ziynet alacağı, çoğu durumda kişisel hakka dayalı bir alacak talebi olarak ele alınır.
Yargıtay’ın yerleşik yaklaşımına göre düğünde takılan ziynet eşyaları kural olarak kadına ait sayılır. Kim tarafından takıldığı önemli değildir. Erkek tarafından takılmış olsa bile ziynet niteliğini korur. Bu kabul, örf ve adet uygulamasına dayanır.
Ziynet eşyalarının evlilik içinde bozdurulması veya harcanması halinde, bunların rıza ile mi yoksa zorunlulukla mı verildiği tartışma konusu olur. Kadının rızasıyla ve ortak ihtiyaç için bozdurulan ziynetler bakımından farklı değerlendirme yapılabilir. Rıza yoksa iade talebi gündeme gelir.
İspat meselesi burada önemlidir. Ziynetlerin varlığı, miktarı ve kimde kaldığı tanık, fotoğraf, düğün kayıtları ve benzeri delillerle ortaya konur. Özellikle düğün görüntüleri uygulamada sık kullanılan deliller arasındadır.
Ziynet alacağı, mal paylaşımı davasının parçası değildir. Ayrı bir alacak kalemidir. Boşanma davası ile birlikte ileri sürülebilir; ancak hukuki niteliği farklıdır.
Harç bakımından da ayrı değerlendirme yapılır. Ziynet alacağı para ile ölçülebilen bir taleptir. Bu nedenle nispi harca tabidir. Boşanma davası maktu harca tabi olsa bile, ziynet talebi ayrıca nispi harç hesaplamasına girer.
Uygulamada ziynet talebinin boşanma dilekçesine eklenmesi mümkündür. Buna rağmen mahkeme, ziynet alacağını ayrı bir talep olarak değerlendirir. Harç ve hesaplama bu ayrıma göre yapılır.
Ziynet eşyalarına ilişkin taleplerde doğru hukuki çerçeve kurulmadığında ciddi hak kayıpları doğabilir. Talebin niteliği ve harç rejimi baştan doğru belirlenmelidir.
Mal Kaçırma İddiaları ve Tasarrufun İptali Meselesi
Boşanma sürecinde sık karşılaşılan sorunlardan biri mal kaçırma iddialarıdır. Eşlerden biri, mal paylaşımı ihtimalini gördüğünde taşınmazını devredebilir, aracını başkasına satabilir veya malvarlığını üçüncü kişiler üzerine geçirebilir. Bu tür işlemler her zaman hukuka uygun sonuç doğurmaz.
Mal rejimi tasfiyesinde mahkeme yalnızca mevcut mallara bakmaz. Evlilik birliği içinde edinilmiş olup sonradan elden çıkarılan mallar da inceleme konusu olabilir. Özellikle bedelsiz devirler veya piyasa değerinin çok altında yapılan satışlar şüphe yaratır.
Bu noktada muvazaa iddiası gündeme gelir. Devrin gerçekte yapılmadığı, yalnızca mal paylaşımından kaçınmak için kağıt üzerinde gerçekleştirildiği ileri sürülebilir. Böyle durumlarda işlemin gerçek niteliği araştırılır.
Mahkeme; devir tarihi, taraflar arasındaki ilişki, ödeme yapılıp yapılmadığı ve malın kullanımının kimde kaldığı gibi unsurları değerlendirir. Gerçek bir satış bulunmadığı kanaatine varılırsa bu devir tasfiye hesabında dikkate alınmayabilir.
Tasarrufun iptali davası ise farklı bir hukuki yoldur. Bu dava, borçlunun alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla yaptığı işlemlere karşı açılır. Çoğunlukla İcra ve İflas Kanunu çerçevesinde görülür. Amaç, devrin alacaklıya karşı hükümsüz sayılmasını sağlamaktır.
Boşanma sürecinde eş, mal paylaşımından doğan alacağını güvence altına almak için bazı durumlarda tasarrufun iptali yoluna başvurabilir. Bu dava, mal rejimi davasından ayrı yürür ve farklı şartlara tabidir.
Mal kaçırma iddialarında zamanlama ve delil büyük önem taşır. Devirlerin hangi tarihte yapıldığı, bedel ödenip ödenmediği ve tarafların ekonomik ilişkileri dikkatle incelenir. Tanık anlatımları, banka kayıtları ve tapu hareketleri bu noktada belirleyici olur.
Bu tür işlemler erken fark edildiğinde ihtiyati tedbir talebiyle malın el değiştirmesi de önlenebilir. Böylece tasfiye aşamasında telafisi zor durumların ortaya çıkması engellenir.
Mal Paylaşımı Davası Ne Zaman Açılır
Boşanmada mal paylaşımı bakımından zamanlama önemli bir konudur. Çünkü mal rejiminin tasfiyesi, evliliğin sona ermesine bağlıdır. Evlilik hukuken sona ermeden mal rejimi de kesin olarak sona ermiş sayılmaz.
Bu nedenle kural olarak mal paylaşımı davası, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra açılır. Mal rejimi, boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiş kabul edilse de tasfiye hesabı için boşanmanın sonuçlanmış olması gerekir. Uygulamada en temiz yöntem, kesinleşmiş boşanma kararından sonra tasfiye davası açmaktır.
Buna rağmen pratikte farklı bir yol da izlenebilir. Eşlerden biri mal kaçırma riski gördüğünde veya sicile kayıtlı mallar üzerinde tasarruf ihtimali bulunduğunda, boşanma davasından hemen sonra mal paylaşımı davası açmak koruyucu bir adım olabilir.
Bu durumda mahkeme, mal paylaşımı davasında çoğunlukla boşanma davasını bekletici mesele yapar. Yani tasfiye davası ilerlemez; boşanma davasının sonucu beklenir. Boşanma kararı kesinleştiğinde mal rejimi tasfiyesi kaldığı yerden devam eder.
Bu yöntem özellikle ihtiyati tedbir talepleri bakımından önem taşır. Mal paylaşımı davası açılmış olması, taşınmazlar ve sicile kayıtlı mallar üzerinde tedbir talep edilmesini kolaylaştırır. Böylece malın devri veya el değiştirmesi riski azaltılır.
Mal paylaşımı davalarında zamanaşımı süresi de dikkate alınır. Türk Medeni Kanunu m.178 uyarınca mal rejimi tasfiyesinden doğan davalar boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren on yıl içinde açılmalıdır. Bu süre geçtikten sonra talep hakkı zamanaşımına uğrar.
Zamanlama doğru planlandığında hem hak kaybı önlenir hem de malvarlığının korunması sağlanır. Yanlış zamanlama ise telafisi güç sonuçlar doğurabilir.
Mal Paylaşımında Gerçek Hayatta Sık Karıştırılan Noktalar
Boşanma sonrası mal paylaşımı konusunda toplumda yerleşmiş bazı yanlış kabuller bulunur. Bu kabuller çoğu zaman hak kaybına yol açar. Çünkü mal rejimi tasfiyesi teknik kurallara dayanır ve her evlilik için aynı sonuç doğmaz.
En yaygın düşünce, boşanmada her şeyin otomatik olarak ortadan ikiye bölüneceğidir. Oysa sistem “yarı yarıya bölüşme” üzerine değil, edinilmiş malların artık değerine katılma esasına dayanır. Kişisel mallar paylaşım dışında kalır.
Bir diğer yanılgı, tapu kimin üzerindeyse malın ona ait olduğu düşüncesidir. Sicil kaydı tek başına belirleyici değildir. Malın hangi dönemde ve hangi kaynakla edinildiği esas alınır.
Ev hanımının gelir getiren bir işte çalışmaması da sık yanlış yorumlanır. Ev içi emek ve çocukların bakımı, evlilik birliğinin ekonomik yapısına katkı kabul edilir. Bu durum tasfiye hesabında göz ardı edilmez.
Bazı kişiler boşanmadan önce malları devrederek paylaşımı engelleyebileceğini düşünür. Oysa muvazaalı devirler ve mal kaçırma işlemleri hukuki denetime tabidir. Mahkeme bu işlemleri dikkate alabilir.
Bir başka hata, mal paylaşımı davası için acele etmeye gerek olmadığı düşüncesidir. Zamanaşımı süresi gözden kaçırıldığında hak talep etmek zorlaşır.
Mal paylaşımı, söylentilere göre değil hukuki kurallara göre yürür. Doğru bilgiyle hareket etmek maddi kayıpları önler.
Mal Paylaşımında Doğru Adım Atmanın Önemi
Mal paylaşımı davaları dışarıdan bakıldığında yalnızca “kim ne alacak” meselesi gibi görülür. Oysa süreç; mal rejiminin doğru tespiti, edinilmiş–kişisel mal ayrımı, değerleme tarihleri, borç düşümü, denkleştirme, zamanaşımı ve ispat kuralları gibi çok sayıda teknik unsur içerir.
Yanlış sınıflandırılan bir mal, eksik sunulan bir delil veya kaçırılan bir süre ciddi maddi sonuçlar doğurabilir. Tasfiye davalarında yapılan hataların sonradan telafisi çoğu zaman mümkün olmaz. Çünkü dava sonunda ortaya çıkan tablo doğrudan malvarlığını etkiler.
Sicile kayıtlı mallarda tedbir alınmaması, mal kaçırma ihtimalinin göz ardı edilmesi veya katılma alacağı hesabının hatalı kurulması hak kaybına yol açabilir. Bu tür riskler çoğu zaman dava ilerledikten sonra fark edilir.
Bu nedenle mal paylaşımı süreci yalnızca hukuki bilgi değil, stratejik planlama da gerektirir. Hangi talebin ne zaman ileri sürüleceği, hangi delilin nasıl sunulacağı ve hangi davanın ne zaman açılacağı önem taşır.
Avukat desteği bu noktada hayati rol oynar. Profesyonel hukuki yardım, hem hakların doğru tespitini sağlar hem de sürecin usule uygun yürütülmesine katkı sunar. Teknik ayrıntıların doğru yönetilmesi, maddi dengenin adil kurulmasına yardımcı olur.
Doğru yönlendirme ile yürütülen bir mal paylaşımı süreci, taraflar için daha öngörülebilir ve adil sonuçlar doğurur. Aksi halde küçük görünen hatalar büyük ekonomik kayıplara dönüşebilir.
Av. Gizem ARAL SAFSÖZ
Not: Bu makale yalnızca bilgilendirme amacı taşımakta olup, somut davalar için alanında uzman bir avukattan profesyonel destek alınmalıdır.
